تکنیک‌های رنگ‌آمیزی بتن

سوال:

تفاوت بین رنگ پایه و رنگ ثانویه در بتن استامپی یا چاپ شده چیست؟

پاسخ:

رنگ پایه به رنگ اصلی بتن اشاره دارد. بیشتر بتن‌های استامپی با رنگدانه‌هایی رنگ می‌شوند که یا به مخلوط اضافه می‌شوند (رنگ یکپارچه) یا به صورت سطحی اعمال می‌شوند (سخت‌کننده رنگی لرزان). در حالی که هر دو روش خوبی برای رنگ‌آمیزی بتن هستند، سخت‌کننده رنگی انتخاب رنگ بیشتری را فراهم می‌کند و استحکام و دوام سطح بتن را افزایش می‌دهد.

برای بیشتر کارهای مهر زنی تزئینی ، رنگ‌های پایه روشن‌تر
با رنگ‌های ثانویه تیره‌تر برجسته می‌شوند. در این مورد،
نتیجه کار، تقلیدی از سنگ هوازده طبیعی است.

رنگ‌های ثانویه روی رنگ پایه به عنوان رنگ‌های متضاد یا هایلایت‌ها استفاده می‌شوند. این تضاد همان چیزی است که بتن مُهر شده را زنده می‌کند و حس سنگ، کاشی، چوب یا صخره را ایجاد می‌کند. بسته به ظاهر نهایی مورد نظر و ترجیح کاربر، محصولات و روش‌های مختلف زیادی برای ایجاد رنگ ثانویه وجود دارد. این محصولات شامل پودرهای رهاکننده رنگدانه، مایع رهاکننده رنگی، رنگ‌ها، رنگ‌ها و درزگیرهای رنگی می‌شوند، اما محدود به این موارد نیستند . رایج‌ترین و مسلماً کاربردی‌ترین روش برای افزودن رنگ ثانویه به بتن مُهر شده، استفاده از پودر رهاکننده رنگدانه در طول فرآیند مُهر زدن است.

هیچ محدودیتی برای تعداد رنگ‌های پایه یا ثانویه‌ای که می‌توان استفاده کرد وجود ندارد. در واقع، ترکیب چندین رنگ، چه در کاربردهای پایه و چه در کاربردهای ثانویه، می‌تواند به واقع‌گرایی کلی نتایج بیفزاید. نکته مهمی که باید در نظر داشته باشید: رنگ ثانویه نباید بیش از 40٪ از رنگ نهایی را که می‌بینید تشکیل دهد. هر چیزی بیشتر از این می‌تواند چسبندگی رزین نهایی را به سطح بتن مختل کند.